در یکی از مدارس سما در شهر زاهدان، جمعی از دانش‌آموزان دور هم جمع شدند تا یک نمایشگاه راه‌اندازی کنند. قرار نبود این نمایشگاه یک کار معمولی باشد، بلکه هدفشان خلق یک رویداد متفاوت و تأثیرگذار بود.

 ابتدا همه دانش‌آموزان بر اساس توانایی‌ها، علایق و شناختی که از یکدیگر داشتند، دور هم جمع شدند و هرکس مسئولیتی را بر عهده گرفت. هدف این بود که کار گروهی با تقسیم وظایف به بهترین شکل ممکن پیش برود.

پس از تعیین وظایف، نوبت به تحقیق و جمع‌آوری محتوا رسید. قرار اولیه این بود که دانش‌آموزان خودشان منابع مورد نیاز را پیدا کنند و برای چاپ در اختیار مسئول مربوطه بگذارند.

 اما در میانه راه، اتفاق خوبی افتاد: انجمن مدرسه تعدادی اقلام آماده و بسته‌بندی‌شده در اختیارشان گذاشت. این اقلام بخش بزرگی از نیازهای نمایشگاه را پوشش می‌داد و باعث شد کار با سرعت بیشتری پیش برود. بیشتر وسایل مورد نیاز همان‌جا بود و دیگر نیازی به صرف زمان و انرژی اضافی برای تهیه محتوا نبود.

پس از آماده شدن محتوا، گروه به سراغ ساخت کاردستی‌ها رفت. بخشی از دانش‌آموزان مسئولیت ساخت المان‌های نمایشگاهی را بر عهده گرفتند و با دقت و حوصله کار را پیش بردند. در کنار این، گروهی دیگر وظیفه روایت‌گری و توضیح درباره بخش‌های مختلف نمایشگاه را بر عهده داشتند. 

اگرچه تعدادی از آنها در حفظ کردن مطالب کوتاهی کردند و نتوانستند آنطور که باید آماده شوند، اما چند نفر از اعضای گروه با تمرین مستمر توانستند نقش روایت‌گری را به خوبی ایفا کنند و آمادگی کامل داشتند.

وقتی نوبت به چیدمان نمایشگاه رسید، همه دست به کار شدند. جلسات متعددی برای هم‌فکری برگزار شد. هرکس بر اساس سلیقه و دیدگاه خود پیشنهادی برای زیباتر شدن فضا می‌داد.

 برخی بر رنگ‌آمیزی تأکید داشتند، برخی دیگر روی نحوه چیدمان اشیا و المان‌ها. پس از گفت‌وگو و تبادل نظر، جمع‌بندی نهایی انجام شد و کار چیدمان آغاز گردید. این مرحله حدود یک هفته زمان برد و در این مدت گروه با همکاری یکدیگر توانستند نمایشگاه را از حالت خام به فضایی منظم و جذاب تبدیل کنند.

پس از پایان کار، ابتدا دانش‌آموزان همان پایه برای بازدید دعوت شدند. بازخوردها مثبت بود و بیشتر بازدیدکنندگان از دکوراسیون و فضای نمایشگاه رضایت داشتند. آنها معتقد بودند که طراحی داخلی و نحوه چیدمان با سلیقه و دقت انجام شده است.

 تنها نکته‌ای که به چشم می‌آمد، ضعف در بخش روایت‌گری برخی از دانش‌آموزان بود که نتوانسته بودند مطالب را به خوبی حفظ کنند و هنگام توضیح دچار مشکل می‌شدند.

در ادامه، دو نفر از مسئولان فرهنگی نیز از نمایشگاه بازدید کردند. نظر آنها نیز مشابه دانش‌آموزان بود: دکوراسیون و فضای فیزیکی نمایشگاه قابل قبول و مطلوب است، اما نیاز است که روی بخش محتوا و روایت‌گری بیشتر کار شود تا تأثیرگذاری برنامه افزایش یابد.

در روزهای پایانی منتهی به افتتاحیه، نمایشگاه با چالش دیگری نیز مواجه شد. گروهی از دانش‌آموزان پایه‌های پایین‌تر هنگام تمرین و آماده‌سازی وارد فضای نمازخانه (محل برپایی نمایشگاه) می‌شدند و گاهی نظم کار را به هم می‌زدند. 

با وجود تذکرهای مکرر، این مزاحمت‌ها ادامه داشت و در مواردی حتی به المان‌های نمایشگاه آسیب وارد شد. این موضوع یکی از مشکلات جدی بود که گروه در طول مسیر با آن روبه‌رو شد.

نمایشگاه دانش‌آموزی مدرسه سما در زاهدان حاصل هفته‌ها تلاش، هم‌فکری و کار گروهی بود. از مرحله تحقیق و تهیه محتوا تا ساخت کاردستی، چیدمان و بازدید نهایی، تمام مراحل با مشارکت فعال دانش‌آموزان پیش رفت. اگرچه در بخش روایت‌گری و نیز مدیریت فضای فیزیکی مشکلاتی وجود داشت، اما تجربه‌ای ارزشمند برای همه اعضای گروه به همراه داشت. نمایشگاهی که با سلیقه جمعی شکل گرفت و توانست نظر مثبت بیشتر بازدیدکنندگان را جلب کند.